Serwery internetowe i hosting – baza wiedzy  

Internet został stworzony między innymi z myślą o tym by ludzie pogłębiali swoją wiedzę. Miał on spełniać funkcje pomocy naukowej. Jak się jednak okazuje stronami najchętniej odwiedzanymi są strony rozrywkowe, służące zabawie i rozrywce. Ludzie często sięgają po strony z horoskopami, numerologią wierząc być może, że wskażą one im przyszłość lub pokierują przyszłym postępowaniem. Powodzeniem cieszą się również portale randkowe, strony z kulinariami a także portale prezentujące przepisy na poprawienie urody, przedstawiające proste rady jak zrobić doskonały makijaż na nocna imprezę, jak pozbyć się cellulitu, czy serwujące tysiące diet. Zainteresowaniem cieszą się również portale z grami online lub też strony, które trudnią się pisaniem gotowych opracowań do lektur. Powodzeniem cieszą się niewątpliwe strony, z których pobierane są filmy i muzyka, gromadzące książki w wersji elektronicznej. Wydaje się, że funkcja Internetu jako pomocy naukowej jest nieszczególnie zauważana przez użytkowników sieci.

W programowaniu komputerowym framework jest szkieletem do budowy aplikacji. Definiuje on strukturę aplikacji oraz ogólny mechanizm jej działania, a także dostarcza zestaw komponentów i bibliotek ogólnego przeznaczenia do wykonywania określonych zadań. Programista tworzy aplikację, rozbudowując i dostosowując poszczególne komponenty do wymagań realizowanego projektu, tworząc w ten sposób gotową aplikację.

Frameworki bywają niekiedy błędnie zaliczane do bibliotek programistycznych. Typowe cechy, które każą wyróżniać je jako samodzielną kategorię oprogramowania, to:

* Odwrócenie sterowania – w odróżnieniu od aplikacji oraz bibliotek, przepływ sterowania jest narzucany przez framework, a nie przez użytkownika[1][2].
* Domyślne zachowanie – framework posiada domyślną konfigurację, która musi być użyteczna i dawać sensowny wynik, zamiast być zbiorem pustych operacji do nadpisania przez programistę[1].
* Rozszerzalność – poszczególne komponenty frameworka powinny być rozszerzalne przez programistę, jeśli ten chce rozbudować je o niezbędną mu dodatkową funkcjonalność.
* Zamknięta struktura wewnętrzna – programista może rozbudowywać framework, ale nie poprzez modyfikację domyślnego kodu.

phpMyAdmin – narzędzie służące do łatwego zarządzania bazą danych MySQL, napisane w języku PHP. Oprogramowanie wydawane jest na licencji GNU General Public License i umożliwia między innymi tworzenie/usuwanie baz danych, dodawanie/kasowanie relacji oraz edycję ich struktury i zawartości. Wszystkie operacje mogą być wykonywane z poziomu przeglądarki internetowej, w graficznym środowisku, bez konieczności pracy z domyślnym interfejsem tekstowym.

Prace nad phpMyAdmin zostały rozpoczęte przez Tobiasa Ratschillera w 1998 roku. Autor zawiesił prace nad oprogramowaniem w roku 2000, ale już w następnym roku projekt został przejęty przez trzech innych programistów i jeszcze we wrześniu tego samego roku doczekał się wydania kolejnej wersji. Od tamtego czasu phpMyAdmin rozwijany jest nieprzerwanie i jest jednym z popularniejszych narzędzi tego typu. W 2003 roku ok. 80% głosów czytelników PHP Magazine zadecydowało o nagrodzeniu go odznaczeniem Readers Choice 2003 oraz w grudniu 2002 roku jako Projekt miesiąca serwisu SourceForge.

W 1986 SQL stał się oficjalnym standardem, wspieranym przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) i jej członka, Amerykański Narodowy Instytut Normalizacji (ANSI).

Wczesne wersje specyfikacji (SQL86 i SQL89) były w dużej mierze jedynie określeniem wspólnej płaszczyzny łączącej różne istniejące wówczas produkty i pozostawiały wiele swobody twórcom implementacji. Z czasem jednak systemy komputerowe uległy integracji i rynek zaczął domagać się aplikacji oraz ich funkcji faktycznie współpracujących z wieloma różnymi bazami danych. Pojawiła się potrzeba określenia standardu ściślejszego. Mógł on jednocześnie obejmować nowe elementy, nieujęte do tej pory w języku. Tak powstał standard SQL92, obowiązujący w produktach komercyjnych do dziś.

W 2003 przedstawiono SQL:2003 – nowy standard języka SQL. Został on opublikowany w Sigmod Record Vol. 33 No. 1 marca 2004. Jest to w zasadzie poprawione SQL:1999 z wyjątkiem części SQL/XML oraz kilku dodatkowych właściwości.

Zmiany wprowadzone w SQL:2003:

1. Dodano nowe typy danych (BIGINT, MULTISET oraz XML).
2. Usunięto typy BIT oraz BIT VARYING.
3. Wprowadzono rozszerzenia w sposobie wywoływania procedur.
4. Poszerzono instrukcję CREATE TABLE (CREATE TABLE { LIKE | AS }).
5. Wprowadzono instrukcję MERGE.
6. Wprowadzono nowy obiekt schematu – generator sekwencji.
7. Wprowadzono dwa nowe typy kolumn – identyfikatory oraz generowane.
8. Wprowadzono retrospektywne sprawdzanie więzów integralności.
9. Wprowadzono rozszerzenia dla OLAP w formie wbudowanych funkcji (skalarnych i agregujących).
10. Wprowadzono klauzulę WINDOW.

Prowadzone są również prace nad alternatywnymi językami zapytań opartymi na SQL. Przykładem takiego języka może być język ciągłych zapytań CQL lub język SQL wyposażony w możliwość przetwarzania sekwencji danych AQuery.

Umożliwia abstrakcję danych oraz stosowanie kilku paradygmatów programowania: proceduralnego, obiektowego i generycznego. Charakteryzuje się wysoką wydajnością kodu wynikowego, bezpośrednim dostępem do zasobów sprzętowych i funkcji systemowych, łatwością tworzenia i korzystania z bibliotek (napisanych w C++, C lub innych językach), niezależnością od konkretnej platformy sprzętowej lub systemowej (co gwarantuje wysoką przenośność kodów źródłowych) oraz niewielkim środowiskiem uruchomieniowym. Podstawowym obszarem jego zastosowań są aplikacje i systemy operacyjne.

C++ został zaprojektowany przez Bjarne Stroustrupa jako rozszerzenie języka C o obiektowe mechanizmy abstrakcji danych i silną statyczną kontrolę typów. Zachowanie zgodności z językiem C na poziomie kodu źródłowego pozostaje jednym z podstawowych celów projektowych kolejnych standardów języka.

W latach 90. XX wieku język C++ zdobył pozycję jednego z najpopularniejszych języków programowania ogólnego przeznaczenia. Na początku XXI wieku liczbę programistów języka C++ szacowano na około 3 miliony[1].

Od 1998 obowiązuje standard ISO/IEC 14882:1998 (Standard for the C++ Programming Language) z drobnymi poprawkami zatwierdzonymi w 2003 r. (ISO/IEC 14882:2003). W 2009 roku ogłoszono, że nowy standard (tzw. C++0x) zacznie obowiązywać nie wcześniej niż w 2010 roku