Po zeszłorocznej premierze Intela a chodzi o procesory z rodziny Nehalem, technologia ta znalazła zastosowanie w procesorach serii Core i7. Jednak cena tych procesorów była bardzo wysoka. Do tego jeśli dodamy specjalną płytę główną i do tego pamięci DDR3 to koszt wszystkiego wyniesie kilka tyś zł. Aktualnie pojawiły się nowe układy Lynnfield, czyli tańsze i usprawnione Core i7. Ukazały się dwie serie pracujące na nowym gnieździe LGA1156. Równoczesie wszedł do sprzedaży nowy chipset IntelP55. Zastosowano tu dwu a nie trzy kanałowy kontroler pamięci, nowy procesor współpracuje z pamięciami o częstotliwości 133MHz, jego poprzednik mógł obsłużyć pamięć o częstotliwości 1066 MHz. Cena całej platformy drastycznie uległa zmianie na korzyść konsumenta. Chipset stosowany w płycie głównej czyli P55 jest znacznie tańszy od układu X58. Nowe płyty będą w cenie od 350zł. Jeśli dołowym do tego pamięć dwukanałową DDR3 i procesor Core i5-750 to cena będzie przystępna. Procesory te charakteryzuje dobra cena oraz proporcjonalna wydajność. Na rynku w tej chwili jest tylko jedna płyta mogąca obsłużyć ten procesor. Tańsze rozwiązanie które może nawiązać wojnę z AMD. Intel zapowiedział także iż na rynek wejdą jeszcze tańsze układy Core 13 które wykorzystują podstawkę LGA 156.

Najpierw musimy zacząć od zrozumienia działania sieci komputerowej, ponieważ wszystko w niej tzn. przepływ danych odbywa się za pomocą protokołu Ipv4. Każda sieć komputerowa składa się oprócz kabli, routerów itp. z hostów. Na wstępie możemy przyjąć że host to komputer, ale jest to duże uproszczenie. Każdy host posiada swój adres czyli numer IP, dzięki temu mogą się wzajemnie komunikować i przesyłać między sobą dane. Odbywa się to za pomocą protokołów IP. Jest też coś takiego jak TCP i UDP, to także sa protokoły na wyższej warstwie, odpowiadają one za przekazywanie numerów portów. Dzięki temu pod jednym numerem IP może być uruchomionych wiele usług. Każdy z tych pakietów jest klasyfikowany  i tak przyjęło się że portowi 80 odpowiada usługa HTTP itd. Pierwszy z protokołów jest protokołem strumieniowym, polega to na tym że jeśli mają być przesłane jakieś dane to najpierw musi nastąpić połączenie, gwarantuje też on odbiór danych w takiej kolejności w jakiej zostały one wysłane. TCP odpowiada także za ponowne wysłanie pakietu jeśli poprzedni został utracony. UDP jest zupełnie innym pakietem, nie ma pewności że pakiety dojdą w takiej kolejności w jakiej zostały wysłane a w ogóle nie wiadomo czy dojdą. dla celów komunikacji stworzono dwa rodzaje akcji jest to nasłuch i działanie logiczne.
Wszystkie ataki dzielimy na kilka grup. Pierwszą jest atak typu trojan. Jest on prosty do zrealizowania, na szczęście równie łatwo można się przed nim obronić. Atak ten polega na wgraniu odpowiedniego oprogramowania na komputer który ma zostać zaatakowany. Taki program pozwala na zdalną kontrolę nad serwerem. Kolejną grupę stanowią ataki typu DoS, polegają one najprościej mówiąc na zapychaniu łącza prze kilka komputerów tzw. zombie. Często są to zdalnie sterowane komputery za pomocą Trojana, właściciel często nie wie że jego komputer pomógł w ataku. Można to wytłumaczyć jako zalewanie komputera ofiary przez olbrzymia liczbę pakietów wysyłanych z kilku a nawet kilkudziesięciu maszyn. Kolejna grupa to tzw Exploity – to nic innego jak wykorzystanie dziur w oprogramowaniu znajdującym się na komputerze ofiary. Często dziura taka pozwala na wgranie swojego kodu który da dostęp do komputera. Ataki tego typu sa niebezpieczne. Znalezienie takiej dziury w oprogramowaniu jest bardzo trudne. Jeśli już tak się zdaży to w niedługim czasie wychodzi uaktualnienie które pozbędzie się problemu. Kolejny rodzaj to Phishing atak ten nie polega na wywołaniu szkód w komputerze, jest to podszycie się pod ten komputer i preparowanie odpowiednich pakietów. Przy tym wyglądają one jak by zostały wysłane z komputera ofiary. Komputer pod który podszywa się atakujący może gać role atakowanego lub umożliwić dostęp do innego hosta. Ostatnim rodzajem ataku jest Sniffing to nic innego jak kradzież pakietów przez agresora, po prostu są one przechwytywane. W ten sposób mogą zostać przechwycone hasła lub inne ważne dane.

Jak działa zapora?
Poprzez zaporę ogniowa rozumiemy program który filtruje pakiety, wychwytuje te niepożądane. Dzieje się to wszystko na zasadzie reguł które musimy wprowadzić do zapory. Zapora może też być dedykowanym sprzętem. Najbardziej popularną zaporą jest iptables. Mechanizm ten posiadają jądra Linuksa począwszy od wersji 2.4. Program ten działa między stosem sieciowym a warstwą gniazdek. To jej bezpośrednio używają programy użytkowe. Filtruje on pakiety wychodzące i przychodzące do serwera. Za pomocą polecenia netstat –t zobaczymy aktywne połączenia typu TCP. Do używania tej zapory potrzebujemy narzędzi userspace.. Przystępujemy do instalacji będzie to polecenie: apitude install iptables. Firewall ten działa na zasadzie łańcuchów, sa ich trzy rodzaje INPUT, OUTPUT, FORWARD. Pierwsze dwa filtrują pakiety przychodzące, wchodzące i wychodzące a ostatni analizuje pakiety które nie są do niego adresowane tylko na przykład przesyłane do innej podsieci. Konfigurację iptables można przeprowadzić za pomocą odpowiednich komend z linni poleceń. Przykładowa reguła:

sudo iptables –A OUTPUT –d 207.46.197.32 –j DROP

Polecenie to zabrania dostępu do komputera 207.46.197.32
Iptables może usuwać pakiety ale i logować je do LOG. Oprócz rozpoznawania pakietów iptables posiada wiele dodatkowych modułów używa się je w następujący sposób:

Iptables … –m moduł –moduł-parametry_modułu …

Liczba modółow jest bardzo duża postaram się przedstawić kilka najbardziej przydatnych. Pierwszym niech będzie addrtype rozpoznaje on pakiet po typie adresu może to być np. LOCAL. Kolejny moduł to connbytes, rozpoznaje on pakiet po ilości danych przesłanych w jednej sesji protokołu TCP. Można w ten sposób określić reguły dla pobierania dużych plików. Moduł odpowiadający za rozpoznanie pakietów tego samego typu a właściwie ich ilości to connlimit. Jeśli moduł wykryje za dużo połączeń to może je przekserować.
NAT czyli Network Address Translation jest technologią powszechnie używaną a odpowiada za to brak możliwości połączenia z komputerem (który jest w wewnętrznej sieci) oraz ograniczenie malejącej póli adresów Ipv4. Można użyć tej technologii posługując się iptables. Kolejnym sposobem na ochronę jest port knocking. Każdy serwer ma uruchomiony kilka portów, minimum jeden który służy do jego administracji np. SSh czy telnet. Aby zminimalizować ryzyko ataku można zastosować właśnie port knocking

Po debiucie nowego Windowsa powrócił też pomysł na sterowanie komputerem za pomocą dotykowego ekranu. Bowiem w tym systemie są dodane nowe funkcje które mają zapewnić zwykłemu użytkownikowi wygodniejsze sterowanie za pomocą dotyku. Oprogramowanie to nosi nazwę Windows Touch. Aby móc z niego korzystać musimy mieć odpowiedni monitor. Jednym z urządzeń oferujących tą formę obsługi komputera jest Timeline 1820PT. Na pierwszy Żut oka komputer ten nie budzi zastrzeżeń, podobna jak cała linia TimeLine jest płaski i lekki. Wewnątrz znajduje się energooszczędny dwurdzeniowy procesor INTEL-a. Taktowany jest on prędkościom 1,3 GHz. Posiada on też 4DG pamięci RAM oraz dysk 320GB. Model ten nie posiada wbudowanego napędu optycznego. Dlatego konieczny okazuje się zakup zewnętrznej nagrywarki DVD, w przeciwnym razie będziemy mieli problem z instalacją nowych aplikacji. Mamy też do dyspozycji kamerę i mikrofon – coś dla wielbicieli internetowych komunikatorów. Do komunikacji mamy kartę WI-FI, kartę Ethernet, Bluetooth.  Klawiatura w tym modelu jest bardzo wygodna podobnie jak mały wskaźnik do obsługi myszy. Zarówno przekątna ekranu jak i dobra rozdzielczość powodują że ekran jest dobrze czytelny i ni męczy oczu. Tablet ten doskonale sprawdza się w terenie, czas działania baterii jest na wysokim poziomie dzięki zastosowaniu baterii wysokiej pojemności, oraz dzięki temu że w jego wnętrzu znajdują się energooszczędne podzespoły. Podzespoły te doskonale sprawdzą się zarówno podczas korzystania z aplikacji biurowych jak i podczas korzystania z Internetu. Minusem jest to że komputer ten na pewno nie nadaje się do multimediów. Świadczy o tym chociażby brak napędu optycznego oraz mały monitor. Jedynym wyjściem jest podłączenie napędu poprzez port USB oraz telewizora LCD poprzez port HDMI. Ciekawym rozwiązaniem jest zawias pojedynczy na którym zmocowany jest ekran, dzięki temu mamy możliwość jego dowolnego obracania. Największym minusem tego sprzętu jest słaba wydajność w grach 3D. Na komputerze tym nie pogramy nawet w starsze tytuły, a to przez zintegrowaną kartę graficzną słabej jakości. Jednak zastosowanie monitora dotykowego daje nam nowe możliwości sterowania w grach. Podsumowując można powiedzieć ze komputer jest dobry do pracy, jeśli chodzi o rozrywkę to nie polecam tego modelu.  Jeśli chodzi o obsługę dotykową to nie jest ona zbyt wygodna.

Podstawową zaletą dysków tego typu jest to że jeśli tylko znajdujemy się w zasięgu Internetu to możemy dowolnie pobierać i wysyłać dane. Jego nazwa oznacza Netword Attached Storage. Często zdarza się że jak już kupimy taki dysko to po pewnym czasie zaczyna hałasować, są też modele które od razu wytwarzają spory szum. Najlepiej jak byśmy do budowy zamontowali jeden z dysków Samsunga czy też WD, zazwyczaj są one wystarczająco ciche. Wybrane modele mogą też sobie nieźle radzić bez chłodzenia. Ale po zamontowaniu go w obudowie NAS musimy dostarczyć mu dopływ Świerzego powietrza. Jednym ze sposobów wyciszenia takiego dysku jest montaż mniejszego mniej wydajnego wentylatora który może się też wolniej obracać. Należy zastanowić się nad takim rozwiązaniem gdyż osiągana przez dysk temperatura może być dla niego zbyt wysoka, może to mieć miejsce np. podczas upałów. Ciekawym rozwiązaniem jest montaż dodatkowego potencjometru którym będziemy mogli regulować obroty wiatraka zależnie od zaistniałej sytuacji. Rozwiązanie to jest dosyć tanie i nie wymaga jakiś wielkich umiejętności manualnych. Musimy też dokonywać częstego przeglądu wentylatora, ponieważ jest on narażony na liczne usterki.  Będziemy potrzebowali śrubokręt by rozkręcić obudowę oraz lutownicę by przymocować potencjometr. Na portalach aukcyjnych można nabyć taki potencjometr za kilkanaście zł, podobnie jak pasywne radiatory. Zaczynamy od odkręcenia śrub które umożliwią nam otwarcie obudowy. Czekają na nas jeszcze cztery śruby które mocują płytę z dyskiem. Aby nasze chłodzenie było jak najlepsze należy zastosować radiatory pasywne samoprzylepne. Dzięki nim ciepło które będzie generowane przez określony podzespół zostanie szybko odprowadzone. Obudowa dysku jest tak skonstruowany by powietrze było wciągane z przodu obudowy  i oddawane na zewnątrz dzięki wiatraki. Dlatego zamontowanie radiatorów na podzespołach które znajda się na trasie przelotu powietrza znacznie przyśpieszy chłodzenie. Jeśli chodzi o wydajność radiatorów to najlepiej je montować zgodnie z kierunkiem przepływu powietrza.  Kolejny krok to montaż potencjometru, najpierw demontujemy wentylator i przecinamy przewody które doprowadzają do niego prąd.  Nie musimy przeciąć dwóch jeśli nie przeszkadza nam czarny przewód to wystarczy że przetniemy czerwony i w tym miejscu montujemy potencjometr. Najlepszym też rozwiązaniem jest wywiercenie w obudowie otworu i przyklejenie w nim potencjometru.